Bylo bardzo goraco mimo, ze slonce schowalo sie juz za horyzontem. Ktos zaproponowal spacer na plaze po drugiej stronie jeziora i kapiel. Droga prowadzila przez wies, pozniej zamieniala sie w kreta polna drozke.
Woda byla cudownie orzezwiajaca i plywalismy z dobra godzine, wiec gdy zdecydowalismy sie wracac bylo juz bardzo ciemno. Znow maszerowalismy piaszczysta sciezka. Wokol cisza, tylko nasze glosy i smiechy ozywialy noc. Dotarlismy do wioski i w tej samej chwili dotarl do nas cudownie slodki zapach.
Gdy ma sie lat 17 czy 18, codziennym pozywieniem biwakowicza sa rozmiekle breje z puszek, sloikow, okazjonalna ryba z rusztu i pieczone kielbasy. Nic wiec dziwnego ze dla wiekszosci z nas zapach swiezo upieczonego drozdzowca spowodowal nagly alert receptorow. Szybko zlokalizowalismy dom z ktorego wydobywaly sie te niebianskie aromaty. Stalismy przed furtka, namawiajac sie nawzajem do zapukania do drzwi domu. Ktos z radoscia oznajmil, ze ma w kieszeni kilka monet. Dodalao nam to odwagi, zapukalismy, przepraszajac za pozna pore. Godpodyni, okraglutka pani w kolorowym kwiecistym fartuchu, wcale nie wygladala na zdziwiona, gdy wysluchala przyczyn naszej nocnej wizyty. Mowilismy, ze mamy pieniadze i chetnie zakupimy od niej troche tej wspanialosci, ktorej zapach calkowicie nas zniewolil. Pani usmiechnela sie i zniknela za uchylonym drzwiami. Zaszelescil papier.
Chwile pozniej wreczyla nam 5 kawalow drozdzowego ciasta z truskawkami i kruszonka. Odmowila zaplaty i zyczac nam "na zdrowie", dodala, zeby poczekac z 10-15 minut, aby ciasto przestyglo...
Naszym podziekowaniom nie bylo konca, ale gdy tylko znalezlismy sie za furtka, nie szczedzilismy ani chwili... najpier "pozarlismy" kruszonke, potem reszte ciasta... A co to bylo za ciasto... puszyste i pelne zapachu od wanilii i owocow, z rumiana delikatnie chrupiaca skorka...
Ten smak towarzyszy mi do dzis i nie ma lata bez drozdzowca z kruszonka i owocami, ktory, zdradze Wam tajemnice, najlepiej smakuje w ciepla lipcowa noc...
180g drobnego cukru
2 duze jajka
5 zoltek
250ml letniego mleka
750g maki pszennej, zwyklej lub tortowej
2 1/2 lyzeczki drozdzy instant
2 lyzki cukru waniliowego
szczypta soli
125g masla, rozpuszczonego i schlodzonego
3 lyzki oleju slonecznikowego
300g truskawek, oczyszczonych, oplukanych i osuszonych
kruszonka lub cukier perlowy
Cukier, jajka i zoltka ubiajam na puszysta mase, ktora wlewam do misy (mozna uzyc miksera lub maszyny do chleba). Dodaje mleko. Mieszam dosypuje przesiana make wymieszana z drozdzami, sol i 3 lyzki oliwy. Mieszam dokladnie, chwile wyrabiam. Gdy ciasto jest spoiste zaczynam dodawac po 2 lyzki rozpuszczonego masla, ciagle wyrabiajac. Gotowe ciasto jest raczej luzne ( i takie ma byc!), gladkie, delikatnie lepkie. Mise zakrywam folia i zostawiam na 1 godzine do wyrosniecia.
W tym czasie przygotowuje blaszke - smaruje ja maslem i wykladam papierm do pieczenia. Wyrosniete ciasto przekladam do blaszki, wyrownuje. Zakrywam i fermentuje przez 30-45 minut (az ciasto wyrosnie prawie do brzegow foremki). Wtedy ukladam na nim przepolowione truskawki, posypuje kruszonka lub perlowym cukrem.
Pieke w piecu rozgrzanym do 180C przez godzine.
Kruszonka **
90g maki pszennej zwyklej
50g cukru
1 lyzka cukru waniuliowego
60g bardzo goracego masla
Make i cukry wymieszalam w misce, wlalam gorace, bablujace maslo. Wymieszalam dokaldnie.
Goraco polecam!
* przepis na ten placek to zmodyfikowana wersja przepisu Paulinki, wpisanego tutaj.
** kruszonke przygotowuje z rewelacyjnego przepisu, ktory zamiescila Bajaderka na przyklad tutaj - polowa skladnikow z przepisu jest wystarczajaca do tego ciasta, choc czesto robie z pelnej bajaderkowej porcji, resztki niewykorzystanej kruszonki zamrazam lub przechowuje w lodowce w szczelnie zamknietym pojemniku.
Obu Paniom za przepisy niniejszym dziekuje!
Jak zwykle zdjęcie takie ,że myślę sobie coby jakoś poczęstować się kawałkiem :D Tylko ,ze niestety /stety :D muszę zakasać rękawy i upiec sama takie ciasto .A coś dawno nie piekłam ciasta drożdżowego
ReplyDeletePiękna historia:)! Tak opisana, że sama poczułam ten zapach:)
ReplyDeleteDochodzę do wniosku, że ciasto drożdzowe, chyba ma największe działanie na nasze receptory węchu z wszystkich ciast. Jak żadne inne wzbudza pożądanie...:D Ciekawe dlaczego?
Niestety, w drożdzowych to ja jestem jeszcze w przedszkolu:(...ale nadrabiam zaległości:D
Margot...nie ma drugiego ciasta jak drozdzowe!
ReplyDeleteEweno...calkowicie sie z Pania zgadzam! Musisz zatem zaczac piec drozdzowce i powoli zdasz do 1 klasy ;D
Miło by było promować, może od razu do drugiej(w rzeczywistości nigdy do pierwszej nie chodziłam)? Bo mam za sobą bardzo udane drożdzowe z tąż samą Bajaderkową kruszonką i korcą mnie, bardzo korcą jakieś bułeczki, drożdzóweczki, chleb...wiem, że pewien blog niedaleko, ale aż się boję tam zaglądać:)
ReplyDeleteEj...cieszylabym sie jak dziecko, gdybys bakcyla piekarniczego polknela!
ReplyDeleteDrozdzowki BeatySz Ci polecam, z serem, pieklam je milion razy, sa wysmienite!
A do "Piekarni" zapraszam, wlasnie wpisalam nowy przepis na chleb na zakwasie, ktory polecam.