A na obiad bedzie: dynia!

Lalo dzis caly ranek, jak z cebra i rzut oka na swiat za oknem przekonal mnie, ze wcale z domu wychodzic mi sie nie chce. Bylo juz dobrze po dwunastej, a ja nadal, ostentacyjnie jakby, snulam sie po domu w pizamie, co wprawilo moja rodzine w lekkie zdumienie.

Zawinelam sie w koc i "oblozylam" gazetami. Popijajac "owocowa z miodem" wertowalam strony bez wiekszego zainteresowania i gdy juz mialam odlozyc prase na bok, pod jej streta zauwazylam kolorowa okladke magazynu. Kupilam i zupelnie o nim zapomnialam, jak zwykle. Jednak spogladajac na te strone wiedzialam dlaczego listopadowe wydanie Sainsbury's Magazine w ogole znalazlo sie w domu. Otoz okladka prezentuje przepiekna zoltopomaranczowa dynie typu harlequin, a w jej wnetrzu kolorowe risotto. Sprawdzilam jeszcze przepis - czy mam wszystkie potrzebne skaldniki. Okazalo sie, ze mam. Brakowalo mi tylko malych dyn...

W "trzy sekundy" zdazylam sie ubrac, wliczajac w to kalosze i nieprzemakalna kurtke ;D Uzbrojona w kosz ruszylam do ogrodu, a konkretniej do szopki w ktorej, pod oknem, przechowuje moje tegoroczne kukurbity. Wybralam dwa calkiem spore squashe z miekka skorka o pieknej nazwie Crown Price i cudownym zielono-szarym kolorze skorki. Uwielbiam smak i zapach ich miazszu i fakt, ze tak latwo daja sie uprawiac.

Gdy wrocilam do domu, kuchenny stol okupowaly dzieci. W ich przelotnym spojrzeniu dostrzeglam, ze byly zaintrygowane cakowita zmiana mego nastroju. Nie padlo jednak zadne pytanie.

"Zrobie wam kakao, chcecie?" zaproponowalam. Twarze rozpromienily usmiechy, prawie od ucha do ucha.

"A na obiad bedzie dynia", dodalam wesolo, wcale nie czekajac na reakcje.

Podwojnie dyniowe risotto

(listopadwe wydanie Sainsbury's magazine)

2 sredniej wielkosci dynie z jadalna skorka (ok. 1 kg kazda lub 4 po 1/2 kg)

2 lyzki oliwy z oliwek

120g plastrow wedzonej pancetty lub 3 lyzki uprazonych piniowych orzeszkow

1 cebula, drobno posiekana

300g dyni, obranej ze skorki i pokrojonej w kostke (uzylam dyni Jack's Stripe)

1 duzy zabek czosnku, zmiazdzony (uzylam wedzonego)

1 lyzkach posiekneych listkow tymianku

200g ryzu na risotto (typu Carnaroli lub Vialone Nano)

ok 1 litra rosolu

maslo

oliwa z oliwek do smarowania blachy

sol

Gremolata:

1 duzy zabek czosnku, drobno posiekany

1 lyzka listkow tymianku

skorka startaz 1 cytryny

Zaczelam od przygotowania dyn. Piec rozgrzalam do 200C. Umytym i osuszonym dyniom odcielam wierzchy, wydrazylam gniazda nasienne i ulozylam (wraz z "pokrywkami") na wysmarowanej oliwa z oliwek blasze, posolilam odrobine i wsunelam do goracego pieca. Pieklam az wnetrze dyn bylo dosc miekkie, ale nie rozpadajace sie (dynie powinny trzymac swoj ksztalt).

Gdy dynie sie piekly, przygotowalam gremolate (po prostu wymieszalam skladniki ze soba) i risotto. W srednim rondlu rozgrzalam oliwe i usmazylam plastry pancetty. Gotowe przelozylam na talerz i odstawilam. Do garnka wrzucilam posiekana cebule i smazylam przez 6-7 minut, az stala sie szklista i prawie miekka. Wsypalam kostki dyni, czosnek i tymianek. Smazylam na srednim ogniu przez 5 minut, mieszajac od czasu do czasu. Nastepnie zwiekszylam ogien i wsypalam ryz. Dobrze wymieszalam i zaczelam dodawac rosol (po dwie lyzki wazowe jednorazowo). Gotowalam na malym ogniu mieszajac. Stopniowo dodalam caly plyn (calosc zabiera ok. 22 minut). Do gotowego risotta ( ryz ma byc al dente) wmieszalam czubata lyzke masla i chrupiace kawalaki pancetty.

Gotowe dynie ulozylam na talerzach, a ich wnetrze wypelnialam risottem, posypalam gremolata.

Danie jest absolutnie warte polecenia. Wszystkie skladniki sa jakby dla siebie stworzone. Pancette, jak wspomnialam, mozna zastapic orzeszkami piniowymi i nie rezygnowalabym z gremolaty. Piekne, kolorowe, aromatyczne danie z charakterem.

Powyzszy przepis dolaczam do, rosnacej z kazdym dniem, listy dan festiwalowych.